|
فلسفه فوتبال زیبا رو داره، ولی فقط برای خودی ها. برای غیر خودی ها فلسفه خودشیفتگی، مظلوم نمایی، و خراب سازی رو داره. خودشیفتگی میگه من مهمترین موجود دنیا هستم. من حتی اگه اوج اجرام هم ضعیف تر از رقیبه، بازهم باید ببرم. در روال معمول که نمی تونم، پس بیش از اجرای اوج خودم، باید تمرکز کنم بر تخریب اجرای رقیب. همزمان چون از شیوه های ناجوانمردانه هم برا تخریب استفاده می کنم، پس باید با ظاهر سازی و مظلوم نمایی برم جلو تا داور رو فریب بدم. با خودشیفتگی از درخشیدن رقیب متنفرم، پس با نگاه، با زبان، و با حرکات تحریک آمیز آزارش می دم تا حدی که مبتلا به اضطراب و استرس و ترس بشه. حساس و عصبی بشه و مثل زیدان، که هد زد تو شکم حریف، کار احمقانه کنه و کارت بگیره. برای مظلوم نمایی، تمام شیطنت هام رو موذیانه و به صورت پنهان می کنم تا بتونم داور رو فریب بدم که بجای من به حریف کارت بده. برای تخریب هر جا بشه محاصره و پرس می کنیم، تاخیر ایجاد میکنیم تا خودمون نفس بگیریم و بازی رقیب رو از نفس بندازیم. تا حریف غافل و اسیر حاشیه شد هم، سریعا بهش ضربه می ✍️احمد ابول پور #✍️احمدابول پورفلسفه فوتبال زشت# برچسبها: ✍️احمدابول پورفلسفه فوتبال زشت
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۴۰۳/۰۲/۰۶ساعت 14:10  توسط احمد ابول پور
|
|
.ir-.-.->
تماس با مدیر سایتtitle><-
تماس بااحمدابول پور
پربازدیدترین مطالب
کد پربازدیدترین |