برای تأمین آهن مورد نیاز بدن،
لازم است تا موادغذایی حاوی آهن و نیز موادی که جذب آهـن
را افزایش میدهند به میزان کافی مصرف شوند. به علاوه باید ازمصرف موادی کـه موجـب کـاهش
جذب آهن میشوند (مانند چای و نان های تهیه شده با جوش شیرین) نیز پرهیز کرد.
شناخته شده ترین منابع آهن، انواع گوشت مـیباشـند امـا بـه غیـر از گوشـت، جگـر، حبوبـات
سبزیجات، مغزها و خشکبار (برگ هلو، زردآلو، انجیر، کشمش و خرما) نیز از منابع آهن به حساب
میآیند.
♦️آهن موجود در غذاها به دو نوع «آهن هم» (Heme (و «آهن غیـرهم» (Heme -non (تقسـیم
میشود. آهن" هم" که در گوشت قرمز، مرغ، ماهی و جگر به وفور یافت مـیشـود، در مقایسـه بـا
آهن" غیرهم" که در غذاهایی مانند اسفناج و عدس وجود دارد، از قابلیت جذب بهتـری برخـوردار
است.البته 30 %آهن "هم" و حدود 8 %آهن "غیرهم" موجود در مواد غذایی جذب میشوند از این
رو غذاهای حاوی آهن "هم"، منابع اصلی تأمین آهن به شمار میروند. به علاوه، آهن "هم" قابلیت
جذب آهن" غیرهم" را نیز افزایش میدهد. برای مثال گوشت موجود در خورش اسفناج، علاوه بـر
اینکه خود منبع آهن مناسبی است، قابلیت جذب و ارزش آهن موجود در اسفناج و آلـو را افـزایش
میدهد.
مصرف غذاهای حاوی ویتامین C مانند میوه هـا و سـبزیجات، قابلیـت جـذب آهـن "غیـرهم"
موادغذایی را افزایش میدهد.✍ابول پور
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۸/۰۴/۲۵ساعت 0:35 توسط احمد ابول پور
|
